10 jaar na schietpartij Ridderhof: 'Soms droom ik dat we bij elkaar zijn'

9 april 2021, 08.06 uur

Herdenking Ridderhof na schietdrama. - ANP

9 april 2011. Tristan van der Vlis schiet zes mensen dood in winkelcentrum De Ridderhof in Alphen aan den Rijn. Zeventien mensen raken gewond. Na de schietpartij maakt Van der Vlis ook een einde aan zijn leven.

Vandaag is het precies tien jaar geleden. "Soms droom ik over ze. Dat we gewoon weer bij elkaar zijn", zegt Ashley (20) die haar pleegouders verliest bij het drama.

Ashley is 10 in 2011. Ze is net jarig geweest. Thuis hangen nog slingers. Het huis staat vol met verhuisdozen, want het gezin gaat naar een groter huis in Coevorden. Maar alles loopt anders. Op de dag van de schietpartij doet ze met haar pleegouders boodschappen in het winkelcentrum. Haar broer Dillon is thuis.

Quote

Ik was zo jong en dacht: misschien is dit één of andere oefening. Een toneelspel.

Ashley

Haar ouders maken een praatje met een bekende, als er ineens doffe knallen klinken. "We dachten aan vuurwerk", zegt ze. Ineens zakken haar ouders in elkaar. Ashley huilt en gilt. De eigenaresse van de wolwinkel naast de plek waar Ashley staat, trekt het meisje naar binnen en troost haar. "Ik heb daar zeker een uur gewacht. Niet wetende wat er precies aan de hand was. Ik was zo jong en dacht: misschien is dit één of andere oefening. Een toneelspel", zegt ze.

Na de schietpartij volgde een onrustige tijd. Ashley verhuisde van plek naar plek. "Mijn pleegouders waren voor mij als mijn echte ouders. Ik kwam bij ze wonen toen ik een baby was. Omdat ik een pleegkind ben, konden de familieleden van mijn pleegouders niet meteen bij mij komen. Ze zochten me, maar mochten niet meteen naar mij en mijn broer toe. Ik belandde in tijdelijke crisisopvanggezinnen, bij een schoolvriendin en uiteindelijk bij mijn biologische moeder."

Dingen een plekje geven

Een jaar lang ging Ashley niet naar school. Ze was angstig en had moeite met vertrouwen. "Gelukkig kreeg ik therapie, die uiteindelijk goed hielp. Vooral EMDR. Daarmee zijn bepaalde, traumatische beelden uit mijn geheugen gewist en kon ik sommige dingen een plekje geven." Het gaat, mede daardoor, nu beter met haar.

Ashley in het winkelcentrum. - Omroep West

Lang wilde Ashley niet met journalisten praten over wat er is gebeurd. Nu wil ze eenmalig haar verhaal kwijt aan Omroep West. "Ik heb nooit willen meewerken, omdat wat er is gebeurd zo pijnlijk en persoonlijk is. Nu voel ik mij sterk genoeg en wil ik mijn verhaal voor het eerst en voor het laatst vertellen. Om andere jongeren te laten zien: je kunt zoiets overleven en toch nog een fijn leven leiden."

De regionale omroep sprak ook met politieman Jaco van Hoorn. Hij was op het moment van het incident plaatsvervangend korpschef van de politieregio Hollands Midden, waar Alphen aan den Rijn onder valt. Hij herinnert zich het drama nog goed.

Quote

Ik heb veel meegemaakt, maar dit steekt wel overal bovenuit.

Jaco van Hoorn, politieman

"Dit incident is het meest indrukwekkende incident dat ik in mijn eigen veertigjarige loopbaan heb meegemaakt", zegt Van Hoorn.

Snel nadat hij werd gebeld dat er iets flink mis is in het winkelcentrum, werd duidelijk dat er meerdere dodelijke slachtoffers waren en ernstig gewonden. Er gingen dan ook nog geruchten over meerdere daders en explosieven, maar die klopten niet.

Bekijk hieronder het hele gesprek met Jaco van Hoorn. Tekst gaat verder onder video.

Na een hele dag op het gemeentehuis met meerdere persconferenties en gesprekken, ging Van Hoorn rond half elf 's avonds naar het politiebureau, waar een groep collega's praatte over wat er was gebeurd. "Daar ben ik tussen gaan zitten. En dat vond ik ook een heel indrukwekkend moment want toen realiseerde ik me zo'n beetje voor het eerst wat een enorm uitzonderlijk incident dit geweest is en wat ook de impact op die heel ervaren collega's ook was."

Tien jaar later en terugkijkend concludeert Van Hoorn: "Ik heb veel meegemaakt, maar dit steekt er wel bovenuit." Het maakt hem duidelijk dat je niet alleen maar politieman bent, maar ook mens bij dit soort ingrijpende gebeurtenissen. "Ik heb me wel gerealiseerd dat je echt als mensen meedoet en dat er echt voor iedereen een grens is waarop je je niet professioneel op afstand kunt houden."