Amstelland

NL
V

Sumit (39) verruilde India voor Amstelveen en voelt zich ondanks de verschillen hier thuis

16 september 2021, 17.25 uur · Aangepast 20 september 2021, 10.21 uur · Door Jacqueline van Kampen

Sumit Arora (39) woont met zijn vrouw en twee kinderen (2 en 6 jaar oud) in Amstelveen. Hij is geboren en getogen in Delhi in India en kwam hier in 2009 als expat om voor zijn Indiase werkgever de 'business uit te breiden in Europa'. Anke Bollen, sinds kort gepensioneerd, vertrok in 2011 als expat voor vijf jaar naar India en was daar verantwoordelijk voor het personeelsbeleid van een grote bandenfabriek. Maar waar Anke warm werd ontvangen in India, viel dat voor Sumit niet helemaal mee.

Jasper Leegwater / NH Nieuws

"Ik vond het geweldig daar", vertelt Anke tegen mediapartner AAN!. "Ik heb er gewerkt, veel meegemaakt met de Indiërs zelf en veel gereisd. De historie en rituelen boeide me enorm. Hun cultuur en geschiedenis is heel rijk, reuze interessant."

Maar dat er een enorm cultuurverschil is tussen de twee landen, daar kwam Sumit al snel achter. "Tijdens een evenement van een bank, vroeg ik een vrouw, die ik wilde leren kennen om zaken mee te doen, mee uit voor een kopje koffie. In India is het gebruikelijk om eerst iemand op die manier te leren kennen, voordat je het over business hebt. Maar zij dacht dat ik haar uitvroeg voor een date! Toen leerde ik wel meteen dat je in Nederland veel directer moet zijn", lacht Sumit.

Lastig om te integreren

Voor expats blijkt het in de praktijk erg lastig om te integreren in de Nederlandse samenleving en Nederlandse sociale contacten op te doen. “In India wordt je met open armen ontvangen”, vertelt Anke. "Daar heb je geen probleem om aan contacten te komen en dingen met Indiërs te doen. Wij zijn veel gereserveerder. Je nodigt niet zo snel vreemden uit in je huis. Indiërs zijn daar veel gemakkelijker in."

Privé en werk gescheiden

Volgens Sumit ligt er een groot verschil tussen de culturen in de balans tussen werk en privé. "Niet-Europese mensen zien hun collega’s ook buiten het werk om en in het weekend. Dus je collega’s worden ook je vrienden. Maar de Nederlanders doen dat veel minder. Zij houden werk en privé veel meer gescheiden. Ik ben ook nog nooit bij een Nederlandse collega thuis geweest."

Toch heeft Sumit inmiddels hier vrienden kunnen maken. "De meeste Nederlandse vrienden zijn mensen van mijn voormalige werk. Pas toen we geen collega’s meer waren, ontwikkelde die vriendschap zich."

Ondanks dat het niet altijd eenvoudig is om te integreren met Nederlanders, proberen de Indiërs het wel, volgens Anke. "Indiërs zijn gewend om altijd in familieband te opereren en voor een ander klaar te staan. Als er iets met de familie is, dan komen ze van heinde en verre en zijn ze er voor elkaar. Dat zoeken ze ook in het buitenland. Als ze een mede-Indiër tegenkomen, dan nemen ze die op in hun gemeenschap. Daar zijn ze heel sterk in. Vanuit die samenhorigheid willen ze ook integreren in de lokale gemeenschap."

Taalbarrière

Een andere beperkende factor voor de band tussen de Nederlanders en de expats, is de taal, zegt Sumit. "You cannot be part of the grapevine, when you don’t speak Dutch." Oftewel: je kan niet mee roddelen, als je de taal niet spreekt. Dat gebeurt altijd in de 'native language'.

Ook voor kinderen is de taal een probleem. "Als mijn kinderen naar de internationale school gaan in plaats van de buurtschool, dan ziet hij geen klasgenootjes als hij speelt in het park bij ons in de buurt. En ze spreken niet dezelfde taal als de kinderen die er wel zijn. Daarom gaan ze op de internationale scholen nu ook Nederlands leren."

Burger

In 2017 is Sumit Nederlandse burger geworden, heeft hij hier een huis gekocht en voelt hij zich hier helemaal thuis. "Ik heb nu veel Nederlandse en internationale vrienden. Ik kijk niet meer naar de nationaliteit van mensen. Ik zie mensen gewoon voor wie ze zijn. Er is dan geen barrière meer en geen probleem."

💬 Wil je iets kwijt?

Tikfout gezien? Laat het ons weten via [email protected]