Noordkop & Texel

NL
V

Zorgen om Schotse hooglanders die opeens lijken te zijn 'verdwenen' van Texel

6 april 2021, 16.39 uur · Door Carina Gutker

Al 25 jaar waren de Schotse hooglanders een vertrouwd gezicht in meerdere Texelse natuurgebieden, maar sinds kort lijken ze daar van de aardbodem verdwenen. Mensen vragen zich af waarom en suggereren dat de dieren op stal zijn, voor hun eigen veiligheid even binnen zijn gezet of vrezen dat ze naar de slacht zijn gegaan. Maar het ligt anders.

Texelse Courant / Job Schepers

De Texelse gebieden worden begraasd door tal van verschillende dieren, zo schreef onze mediapartner Texelse Courant eerder. Zo zijn de Schotse hooglanders en de Exmoorpony’s al jaren de trouwe bewoners van De Geul en De Bollekamer, vindt men in De Dennen hooglanders, schapen en Galloway-koeien in De Muy, de konikpaarden nabij De Slufter en Black Angus-koeien bij De Hanenplas. Het is de bedoeling om winterbegrazing te starten in de Eierlandse duinen.

Aanbesteding

De meeste dieren in de gebieden zijn echter niet van Staatsbosbeheer, maar van verschillende pachters. De aanbesteding in De Ploegelanden, De Geul en De Bollekamer liep dit jaar af, waarna de inschrijving voor de nieuwe aanbesteding werd gestart. En daarmee is ook gelijk de reden duidelijk over het verdwijnen van de Schotse hooglanders in deze gebieden.

"Er is een nieuwe aanbesteding gedaan", zegt boswachter Anna Sprenkeling, "en de nieuwe pachter bracht andere soorten runderen het gebied in. De Schotse hooglanders zijn met de oude beheerder meegegaan." In De Ploegelanden lopen nu alleen Black Angus-koeien, en in De Geul lopen nog wel Schotse hooglanders en Exmoorpony's. In De Bollemaker lopen nu geen grazers. Sprenkeling: "We doen in De Geul en De Bollekamer aan wisselbegrazing, dus een paar jaar lopen er wel runderen en dan weer een paar jaar niet."

Biodiversiteit

Het was eerder al duidelijk dat men in De Geul en De Bollekamer over wilde gaan op wisselbegrazing. "Het vee eet in het voorjaar veel van de lekkere bloemen en kruiden die juist de soortenrijkdom moeten brengen. Hierdoor vlakken de gebieden af in hun biodiversiteit. Wisselbegrazing betekent dat een vast koppel vee een tot drie jaar het ene gebied begraast en daarna eenzelfde periode het andere gebied", zei Staatsbosbeheer eerder.

💬 Wil je niets missen uit de Noordkop?

Tikfout gezien? Laat het ons weten via [email protected]