Inge en Evert geven terminaal zieke patiënten een dag zonder zorgen op het water

25 september 2017, 09.00 uur · Aangepast 25 september 2017, 09.23 uur

NH

MONNICKENDAM - MONNICKENDAM Een laatste boottocht: voor veel terminale patiënten is het een diepgevoelde wens. Nog een keer de wereld aan je voorbij zien trekken. Evert Stel en Inge de Graaf zorgen dat die wens uitkomt. Met hun eigen schip 'de Meander' geven zij ongeneeslijk zieke mensen en hun familie een dag op het water.

Evert en Inge wonen op hun schip. Het is hun lust en hun leven. Vijftien jaar geleden verkocht Evert zijn goedlopende bedrijf en bouwt 'de Meander' eigenhandig om van loodstender naar woonschip. Een paar jaar lang vaart het echtpaar de wereld over. Totdat vlak achter elkaar de vader en een goede vriendin van Inge overlijden.

Inge mist zingeving in hun leven van reizen en varen. Zij wil stervensbegeleiding gaan doen en denkt over werk in een hospice. Evert wil blijven varen, maar wel samen met Inge en dus combineren ze hun plannen. Stichting Vaarwens ontstaat.

Stormloop
Op hun eigen schip ontvangen zij mensen in de laatste fase van hun leven, om ze samen met hun familie een mooie dag te geven. Al snel loopt het storm en inmiddels hebben ze al honderden mensen ontvangen. Ook voor Inge en Evert zelf is het iedere keer een bijzondere ervaring: "We geven ons schip en krijgen er zingeving voor terug. Dat is zo'n rijkdom, dat past in geen enkele beurs. Niet meer werken klinkt heel leuk, maar uiteindelijk is er leegte."

Jarenlang betalen Inge en Evert alles uit eigen zak. Het lukt allemaal net, vooral omdat er veel vrijwilligers meehelpen, maar de vraag is zo groot dat er een tweede schip nodig is. De stichting is afhankelijk van donaties en er wordt hard gespaard voor een echt vaarwensschip.  Inge: "De mensen hebben niet zoveel tijd meer en als we een spoedaanvraag krijgen, kunnen we hem vaak niet inwilligen omdat er al een andere vaardag gepland staat. Vaak zijn we dan te laat." 

"Je laat je zorgen aan land"
Met de vaardagen geeft het echtpaar, en met hen meer dan vijftig vrijwilligers, terminale patiënten een bijzondere beleving. Evert: "Als je hier op een brancard binnenkomt en de trossen gaan los en de wereld schuift voorbij, dan zie je mensen loskomen van hun dagelijkse zorgen. Het is heerlijk om te doen." Inge vat het samen: "Je laat je zorgen aan land."