NL
V

Eindelijk erkenning voor KNIL-militair: "Je zag mensen doodgaan, eenzaam en alleen"

22 juni 2017, 08.45 uur · Aangepast 26 juni 2017, 11.20 uur

ALKMAAR De 94-jarige Daniel Cordus groeit op in Nederlands-Indië. Wanneer hij 19 is en net in dienst is bij het Koninklijk Nederlandsch-Indisch Leger (KNIL), breekt de oorlog met Japan uit. Daan wordt samen met zijn twee broers, ook KNIL-militairen, krijgsgevangen genomen. Een loodzware tijd breekt aan.

Ze worden gedwongen om aan de beruchte Birma-spoorlijn te werken. Daan's broer Jan overlijdt daar na zware martelingen. Daniel zelf heeft geluk: hij moet na een paar maanden als verpleger werken bij de ziekenboeg. Zware lichamelijke arbeid blijft hem bespaard, hoewel hij verschrikkelijk werk moet doen.

De zieken met wie hij te maken heeft zijn vaak te zwak om naar de wc te gaan en dus moet Daan uit het oerwoud grote bladeren halen waarin ze hun behoefte kunnen doen. Als jonge man ziet hij honderden mensen sterven. "Je zag mensen doodgaan, eenzaam en alleen. Ik was dat natuurlijk niet gewend. Maar na verloop van tijd word je bijna immuun voor dit soort ellende."

Daan als enige over
Na de oorlog willen Daan en zijn broer Jozef nog maar een ding: terug naar hun huis op Java. Ze blijven in militaire dienst omdat ze denken dat ze zo het snelst thuis zullen komen. Dat blijkt echter niet zo.

Hun taak zit er nog lang niet op, want als KNIL-militairen raken ze betrokken bij politionele acties. Jozef verliest tijdens deze acties het leven. Daan blijft als enige over. "Ik denk dat onze lieve heer mij de jaren van mijn veel te jong overleden broers erbij heeft gegeven."

Onderscheiding
Als laatste nog levende broer wordt Daan Cordus nu, 70 jaar na dato, onderscheiden voor alles wat hij voor Nederland heeft gedaan. Ook zijn beide broers worden postuum geëerd. Burgemeester Piet Bruinooge van Alkmaar bedankt Daan uit de grond van zijn hart voor alles wat hij en zijn broers voor de Nederlandse samenleving betekend hebben.

Cordus draagt zijn onderscheiding op aan zijn moeder: "Zij heeft twee zoons verloren en heeft in haar eentje voor vijf kinderen moeten zorgen." Voor Daan Cordus betekent de onderscheiding eindelijk erkenning. "Het is een beetje laat, maar beter laat dan nooit."

Over Daan Cordus en zijn familie wordt op dit moment door Griselda Molemans een documentaire gemaakt.

Video #166446